tamado ngunit kulang

Eto na naman ako. Katatapos lang ng isang boteng the bar. Medyo hilo pero kaya pa kahit ilang kasi 'di ko naman nalasaan ang the bar. Parang formula lang ang nainom kong the bar. the bar= h2o + 1 drop alcohol + sugar. Ayan. Pakshet. Bitin na bitin. Kabadtrip. Sakit sa ulo 'to bukas. Mga ala-una pa daw makakauwi si insan galing sa "somewhere". Ayun. Si Ate Nida, nasa kwarto na. Nagpapalamig sa aircon na binuksan niya (mainit daw), maga na mga mata niya kanina. Si Sabel, 'yung kasambahay namin, hilo na din. Ilang beses ko din siyang narinig na sumuka. Puro asar mga natanggap niya kanina. Kasi first time daw niyang mahilo sa inuman. Kapal AMP! Hahaha. (pambading na expression). 'Nga pala, Nagtext na 'yung GF ko. Baka 'di ko na kaya pang mabuhay. Sinabi niya na gusto na niya talagang makipaghiwalay sa akin. Inamin na niya (pero 'di ko sigurado kung totoo) na me BF siyang iba. Astig!! Me timer sya. Ang lagi niyang isinusumbat sa akin at ibinibintang, siya pala ang may gawa. Ayus din siya eh noh. Tutuluyan ko na talaga sana siya. Kasi Nagsawa na din naman ako sa ugali niya. Nakakabadtrip na. Tsaka me klasmeyt na ako sa iskul. Palit niya 'pag nagkataon. Gusto ko na siya hiwalayan talaga. 'Di ko na ma-"take" mga pagmumura niya sa akin. Ewan ko kung dulot lang ng "HORMONE" 'yun. Pero "ME IBA DAW SIYA" eh. Ano ba dapat kong gawin? Pero salamat na din sa the bar. Sa first aid na tamang pinagkaloob niya sa akin. At least naging manhid, tanga, bobo, ako sa mga salitang tinext ng aking minamahal. "pnu qng sbhn ku sau na tnaymer kta?. mggng feelng mu prin b n hnhb0l kta?" ASTEEEEG.